من به پروانه شدن نمی رسم...

                تا اسیر غصه فردا نبود.

کاش بودی تا برای قلب من

               زندگی این گونه بی معنا نبود.

کاش بودی تا زمستان دلم

             این چنین پر سوز و پر سرما نبود.

 کاش بودی تا فقط باور کنی

              بعد تو  این زندگی زیبا نبود........     

ای همدم تنهایی هایم ،ای خدای بزرگ!

همیشه فکر میکردم تو فقط مرا از کاخ آسمانیت نظاره می کنی،

همیشه فکر میکردم اگر با صدای بلند حاجتم را طلب نکنم صدایم را نمی شنوی .

همیشه فکر می کردم اگر به آسمان خیره نشوم نگاه ملتمسانه ام را نمی بینی.

همیشه فکر میکردم اگر هق هق نزنم از طوفان درونم با خبر نمی شوی !

اما اشتباه می کردم،تو در قلب من خانه داری ...

و امروز در این لحظه خاطره انگیز گرمای وجودت را بیش از پیش حس میکنم... 

در رهگذار عمر
           به كوره راهي رسيدم بس تاريك
                                             بي اميد
نه شايد اميد هم بود با من
                     آه ، سكوت چقدر تلخ بود
                             براي من كه با سكوت
                                       ميرفتم و براي مريم شايد .‌؟
دلم
  كه با صداي تيك تاك ساعتي
                به قعر اشك رفته بود بي صدا گرفته بود
قلم براي اشك ميسرود
             صداي ناشنيده را

    و من
          كه مينوشتم از صداي غم
                             به خواب ميشدم
كتاب غم ، سروده سكوت عشق
             سروده صداي غم
                  سروده نگاه تو
                          نوشته كلام من
براي تو
آه ، اشك اشك اشك
                سكوت و غم
                      صداي من
                           خروش تو
                      هواي خاطرات ما
دلم هواي رفتن از ديار اشك
                صداي غم
                          نگاه شرم
                                به يك سرود تازه ميكند ..........

ღ♥ღ دوست داشتن دل میخواد نه دلیلღ♥ღ

ღ♥ღ از ته دل دوستت دارم بدون دلیلღ♥ღ

بی تو نمی مونم میدونم میدونی تو با این دل عاشق تا آخرش می مونی

از تو می خونم از تو باز عاشقونه تا که دنیا قصه عشقم و بدونه

از تمومه زندگی من تورو می خوام و بس

عشق تو یعنی نفس تو یعنی همه چیزو همه کس

تا ته خط با منی دل به عشق تو زندس

عشق تو یعنی نفس تو یعنی همه چیزو همه کس

عشق و با تو فهمیدم پاک و ساده راه قلبت رو رفتم با پای پیاده

از تو این عشق و دارم من یادگاری که نمی میره حتی اگه تنهام بزاری

روزگاریست در این کوچه گرفتار تو ام

با خبر باش که در حسرت دیدار توام

گفته بودی که طبیب دل هر بیماری

پس طبیب دل من باش که بیمار توام

نمی دانم چرا همیشه انچنان به شنهای ساحل چنگ می زنم

تا امواج مرا به اعماق فرو نبرند
اینک زمان رها شدن و به اعماق فرو رفتن است
.انگشتان خویش را گشوده ام و انتظار امدن موجی را می کشم.
(زود بیا !!)

زندگي سه چيز است:

- اشکي که خشک مي شود.

- لبخندي که محو مي شود.

- يادي که مي ماند وهرگزفراموش نمي شود

هرگز...

به صداي قلبم گوش کن ديگر ناي صدا کردن ندارد ... وقتي به حرفهایت

 فکر ميکنم مرا به دنياي پنهان خود ميبرد امشب ميخواهم با ياد

 قشنگ تو شاد باشم ميدانم که نگاهت پاک تر از آب روان و دلت چون

 آيينه است به خداي آسمانها ، به قناري هايي که عاشقانه

ميخوانند سپرده ام : موسيقي انتظار سردهند

عشق آن نیست که با هم در زیر باران خیس شوی

عشق آن است که یکی چتر شود برای دیگری و او هرگز نفهمد که چرا خیس نشد

من با تو نگویم که تو پروانه ی من باش

چون شمع بیا روشنی خانه ی من باش

در کلبه ی من رونق اگر نیست، صفا هست

تو رونق این کلبه و کاشانه ی من باش

من یاد تو را سجده کنم، ای صنم اکنون

برخیز و بیا خود، بت بتخانه ی من باش

دانی که شدم خانه خراب تو حبیبا

اکنون دگر آبادی ویرانه ی من باش

لطفی کن و در خلوت محزون من ای دوست

آرام و قرار دل دیوانه ی من باش

                       ببخشید یادم رفت حرفی رو که نمیشه گفت نباید نوشت.

                             مي دوني تو دنيا كي عشق منه ؟ نه عزيز تو نيستي ،

                         عشق من خداست چونكه گلي مثل تو رو به من هديه كرده.

                           همیشه دنبال کسی نباش که بتونی با اون زندگی کنی

                              دنبال کسی باش که بی اون نتونی زندگی کنی.

احساس مهربان تو عطريست كه هر لحظه به مشامم مي رسد،

 نازنينم فردا زيباست و تو زيباتر از فردا ها .

 اي كاش گذر زمان در دستم بود تا لحظه هاي با تو بودنم

 را انقدر طولاني مي كردم كه براي بي تو بودنم وقتي نمي ماند.

یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم

وقت پرپر شدنش سوز و نوایی نکنیم 

پر پروانه شکستن هنر انسان نیست

گر شکستیم ز غفلت من و مایی نکینم

یادمان باشد سر جاده عشق

جز برای دل محبوب دعایی نکنیم

یادمان باشد که اگر خاطرمان تنها ماند

طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

من نشاني از تو ندارم، اما نشاني ام را براي تو مي نويسم: در عصرهاي انتظار، به حوالي بي

کسي قدم بگذار! خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو! کلبه ي

غريبي ام را پيدا کن، کنار بيد مجنون خزان زده و کنار مرداب آرزوهاي رنگي ام، در ِ کلبه را

باز کن و به سراغ بغض خيس پنجره برو! حرير غمش را کنار بزن! مرا خواهي ديد با بغضي

کويري که غرق عصاره ي انتظار است، پشت ديوار دردهايم نشسته ام  

  توی زندگی همه ما گاهی وقتا مسائلی پیش میاد که  

 باعث می شه از همه چیز و همه کس نا امید بشیـــم ،

        ولی همیشه از این موضوع غافلیم که شاید تـــــوی اون

        مسئله یه حکمتی وجود داشته باشه.

        شاید خدا می خواسته مارو امتحان کنه و پستـــــــی و

       بلندیهای دنیا رو نشونمون بـــــــــــده.

           ما همیشه باید حتی توی بدترین موقعیتها هم به ایـن

      فکر باشیم که شاید شرایط بهتری در انتظارمون باشه و ما

      خبر نداریم .

          این فکر باید همیشه در ذهن ما باشه.که حتمــــا یــــه

     کسی هست که بتونه به ما کمک کنه،حتما یه جایــــــــی

     هست که ما رو به موفقیت برسونه و حتما یه چیـــــــــزی

     هست که ما از اون بی خبریم و وقتی درکش کنیــــــم بـه

     موفقیت می رسیم.

           پس بهتره توی همه مراحل زندگیمون به جای ناامیـــد

        شدن صـــــبــــــر داشته باشیم. 

آرزويم اين است :نتراود اشك در چشم تو هر گز مگر از شوق زياد

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگزوبه اندازه هر روز تو عاشق باشي

عاشق آنكه تو را مي خواهد و به لبخند تو از خويش رها مي گردد وتو

را دوست بدارد به همان اندازه كه دلت مي خواهد.

یادته یه روز بهم گفتی هر وقت خواستی گریه کنی

برو زیر بارون که نکنه نامردی اشکاتو ببینه و بهت بخنده

گفتم اگه بارون نیومد چی ؟

 گفتی اگه چشمای تو بباره آسمون گریش می گیره

 گفتم یه خواهش دارم وقتی آسمون چشمام خواست بباره تنهام نزار

 گفتی باشه حالا من دارم گریه می کنم و آسمون نمی باره

تو هم اون دور دورا ایستادی داری به من می خندی

تو عشقم بودی هنوز هستی عزیزم

هنوز هستی عزیزم

اینو بدون  بدونه تو هر شب

اشک میریزم

افسوس

تو صدای پایت را

به یاد نمی آوری

چون همیشه همراهت است

ولی من آن را به خاطر دارم

چون تو همراه من نیستی

وصدای پایت بر دلم

نشسته است...

انگار خودش نبود عاشق شده بود
بيچاره دلم چه زود عاشق شده بود
افتاد و شكست زير باران پوسيد
آدم كه نكشته بود عاشق شده بود