با خودم خداحافظی مي کنم

زندگی مرا به حساب نمی آورد

 شايد هم من زندگيم را

ديگر حوصله اش را ندارم

می اندازمش دور

می دانید وقتی مرديد

 مرده شورها درغسالخانه

 با شما چطور برخورد می کنند

اين گونه است

                  برخورد زندگی

                                         با

                                              من

هنگامه ای بر من فرا می رسد که از بینی ام

و چشمهای پوسیده ام

خاک

به درون کاسه ی سرم آوار می شود

چون مغزم را کرمها مدتها پیش خورده اند و

فقط آنها طعم افکار مرا چشیده اند

دست عشق از دامن دل دور باد!

           مي توان آيا به دل دستور داد؟

                    مي توان آيا به دريا حكم كرد

                 كه دلت را يادي از ساحل مباد؟                 

موج را آياتوان فرمود: ايست

          باد رافرمود: بايد ايستاد؟

                     آنكه دستور زبان عشق را

                بي گزاره در نهاد ما نهاد               

            خوب مي دانست تيغ تيز را

            در كف مستي نمي بايست داد

خدايا صدايت مي كنم

مگه نمي خواي صدامو بشنوي

مگه نمي گي

اگر گم كرده اي كليد استجابت را

بيا يك لحظه با ما باش پيدا كردنش با من

خدايا گم كردم....به خدا گم كردم

وقتی از دنیا و آدماش

 خسته و نا امید شدی

برو کوه داد بکش

آیا بازم امیدی هست

 آنوقت تو جوابت میشنوی
هست
هست
..............هس

خودش نوشت

امیدی هست

...ولی

نمی دونم

تو دلش چی می گذره 

                                        منتظر لحظه ای هستم

                      که دستانت را بگیرم در چشمانت خیره شوم

دوستت دارم  را بر لبانم    

                                                 جاری کنم

                                            منتظر لحظه ای هستم  

                            که در کنارت بنشینم و سر بر شانه هایت بگذارم

                           از عشق تو ... از داشتن تو ... اشک شوق بریزم

                                             منتظر لحظه ای هستم

                   لحظه ای مقدس ... منتظر لحظه ی پیوند ... که تو را در اغوش بگیرم

                                            بو سه ای از سر عشق تقدیم تو کنم

                                      و با تمام وجودم عشقم و قلبم را به تو هدیه کنم 

                                 اری ... من منتظرم ... منتظر لحظه ای پاک و مقدس

                                       که به تو بگویم هستی ام ... هم نفسم

                               مونس شب های بی قراری ام ... من دوستت دارم

                                    و عشقم ووجودم را به تو تقدیم می کنم

                             اری من عاشق توام ... وعاشقانه تو را می پرستم

           دوستت دارم   

از کسي که دوستش داري ساده دست نکش

 شايد ديگه هيچ کس رو مثل اون دوست نداشته باشي

 و از کسي هم که دوستت داره بي تفاوت عبور نکن

 چون شايد هيچ وقت

هيچ کس تو رو مثل اون دوست نداشته باشد

 اگه بهت بر نخوره  می خوام بگم 

    دوست دارم

         دلم فقط مال تو   

       تو زندگیم تو رو دارم

         به قلب من شک نکنی 

  عاشقی حاشا نداره

    وقتی می گم دوست دارم

  امروز و فردا نداره

 هر چی میشه بزار بشه

 تو زندگیت پا می زارم

      می خوام این رو خوب بدونی

       خیال رفتن ندارم

 به من گفت:مرا چقدر دوست داری

من هم دستایم را بالا بردم و تمامی

 انگشتهایم را نشانش دادم

ولی اوبه کف دستانم نگاه می کرد که خالی بود

هستی و خاطره های تو نشسته تو خیالم    

              بی تو من اسیر دست ارزو های محالم

یاد من نبودی اما من به یاد تو شکستم

غیر تو که دوری از من دل به هیچ کسی نبستم

 باور کن این وبلاگ  

 عاملش بودی

سلام به همگی مخصوصا  یکی اگه اومد

این پست واسه یه نفر امیدوارم خودش بفهمه

چون بعضی از حرفا خیلی سخته

اول ازش معذرت می خوام اگه با حرفام رنجوندمش

........ولی اینو بدون

                    مدتیه لبهامو به هم دوختم... چشام اما کاملاً بازن... نمی فهمم

                                     اما اطرافیان چرا گوشاشونو گرفتن

                  گاهی عمق فاجعه هیچ مشخص نیست، حتی اگر سطحی نگر هم نباشی

                                    گاهی دلت میخواد خودت نباشی... حتی

                                کس دیگه ای هم نباشی... فقط میخوای نباشی

                             گاهی همه می دونم هات میشن نمی دونم... خودتم

               نمی دونی چرا... فقط میخوای یه چیزی رو عوض کنی که خودتم نمی دونی چیه

                                  گاهی حالت خوبه... هیچیتم نیست... الکی

                        چرت و پرت میاد تو ذهنت، تو هم تند تند تایپشون می کنی

                                   گاهی... نه خیلی بیشتر از گاهی... حرفات

          درک نمیشن... مچاله؟خب! شاید بشن... مهم اینه که خودت بفهمی، خودت درک کنی

                            اوایل فکر می کردم بقیه سنگ میندازن جلو پام... دیشب

             موقع تمیز کردن کفشم فهمیدم کار از یه جای دیگه می لنگه... کفشم پر ریگ بود

        نقطه سر خط

                        هوای خانه چه دلگیر می شود گاهی

کلام آخر:

گاهي وقتها از نردبان بالا ميرويم

 تا دستهاي خدا را بگيريم

 غافل از اينکه خدا پايين ايستاده

 ونرده ها رو محکم گرفته که ما نيفتیم

می خواستم زندگی کنم

راهم را بستند

 ستایش کردم 

 گفتند خرافات است

 عاشق شدم 

 گفتند دروغ است

گریستم

گفتند بهانه است

 خندیدم

گفتند دیوانه است

 دنیا را نگه دارید 

 می خواهم پیاده شوم

پيداست هنوز شقايق نشدي

زنداني زندان دقايق نشدي

وقتي که مرا از دل خود مي راني 

يعني که تو هيچ وقت عاشق نشدي

زرد است که لبريز حقايق شده است

تلخ است که با درد موافق شده است

شاعر نشدي وگر نه مي فهميدي

پاييز بهاريست که عاشق شده

آخرین باری که او را دیدم

 گردنبند صلیبی به او دادم

گفت من که دوستت ندارم

چرا به من هدیه می دهی

گفتم بر سر هر گوری صلیبی می نهند

این صلیب را بر گردنت بالای قلبت بیاویز

زیرا آنجا گورستان عشق من است

 هر کس به طریقی دل ما می شکند

 بیگانه جدا دوست جدا می شکند

اگر تنهاترین تنها شوم

باز هم خدا هست

باورم کن که بدون تو می میرم

بی تو تنهام خوب می دونی

که تو غصه و غم اسیرم

به زیر خاکم و هنوز نرفتی از خیال من

دیگه فقط آرزومه بارون بباره رو تنم

گل من دنیای من

دوري را دوست دارم

 هر چند که دلتنگ و غريب مي‌شوم

اما وقتي دوباره با يک بغل مهرباني

 در مي‌گشايي و صدايم مي‌کني

 دلم مثل يک کهکشان وسيع مي‌شود
شب را بخاطر تو دوست دارم

که تا تولد سپيده صبح، دلواپس نيامدنت باشم

 کسي که عاشق باشد

مي‌داند که تمام طعم عشق به دلشوره‌هاي شبانه است

 دوست دارم هميشه شبها تو را کم داشته باشم

 تا وقتي چشم بر روي هم مي‌گذارم خوابت را ببينم

 و چشم که باز مي‌کنم

در صبحي دوباره تو را به نظاره بنشينم
سفر را بخاطر حس قشنگ خاطره دوست دارم

وقتي نيستي و لحظه‌هايم

از وجود مهربان تو خاليست کنار قاب عکست

 با خاطراتت زندگي مي‌کنم

اين انتظار بازگشت، تمام لذت زندگي من است
سفر را بخاطر بازگشت دوباره تو دوست دارم

 شب را بخاطر صبح با تو بودن

و دوري را بخاطر آغاز دوباره مهرباني
اينطور است که همه چيز

حتي تلخيها

 هم بخاطر تو

 قشنگ و دوست داشتني است

کیستی که من
این گونه
به اعتماد
نام خود را
با تو می گو یم
کلید خا نه ام را
در دستت می گذارم
نان شادی ها یم را
با تو قسمت می کنم
به کنارت می نشینم وبر زانوی تو
این چنین آرام
به خواب می روم
کیستی که من
این گونه به جد
در دیار رویاهای خویش
با تو درنگ می کنم

اسیر سرنوشت

قلبهای تنها

مرگ آرزوها

گلم تو به حبس ابد در قلب من محکوم شده ای

به اين جهان آمده ايم تا چراغ عشق را در دل ‌هامان برافروزيم

تو تنها اسمي هستی كه صدا می کنم

اون که یه وقتی تنها کســــــــــــــــــــم بود

تنها پناه دل بی کسم بود

تنهام گذاشت و رفت از کنــــــــــــــــــــارم

 از درد دوریش من بی قرارم

خیال می کردم پیشـــــــــــــــم می مونه

 ترانه ی عشق واسم می خونه

خیال می کـــــــــــــــــــــــردم یه هــمزبونه

نمی دونستم نا مهربونه

با اینــــکه رفتـــه امـــــــــــــا هنــــوزم

از درد عشقش دارم می سوزم

فکر و خـــیــالش همــــــــــــــــش باهامه

 هر جا که می رم جلو چشامه

دلم می خـــــــــــــــواد تا دووم بــیـــــــارم

 رو درد دوریش مرهم بزارم

اما نمی شه راهــــــــــــــــــــــی نـــــدارم

 نمی تونم من طاقت بیارم

کاش می دانستی

دلم در حسرت دوباره دیدنت در سینه می سوزد

کاش می دانستی

جای تو برای همیشه کنار تنهایی من خالیست

کاش می دانستی

این دل پس از تو دیگر ارزش نگه داشتن ندارد

کاش قصه تنهایی مرا از چشمان بی فروغم می خواندی

 حالا چگونه به نبودن

همیشگی ات عادت کنم

اگر روزی دلم گرفت یادم باشد
که خدا با من است
که فرشته ها برایم دعا میکنند
که ستاره ها شب را برایم روشن خواهند کرد
یادم باشد که قاصدکی در راه است
که بهار نزدیک است
که فردا منتظرم می ماند
که من راه رفتن می دانم و دویدن
و جاده ها قدم هایم را شماره خواهند کرد
اگر روزی دلم گرفت یادم باشد
که خدای من اینجاست همین نزدیکیها
و من، تنها نیستم

براي خريدن عشق

 هر کس هرچه داشت آورد

 ديوانه هيچ نداشت و گريست

گمان کردندچون هيچ ندارد مي گريد

 اما هيچکس ندانست

که قيمت عشق اشک است

و قيمت اشک عشق

اي دل تنها چيه چشم انتظاري

 يك لحظه يك دم آروم نداري

مثل زمستون تو حسرت بهاري

 باز اشكت خيمه زده رو گونت

باز يادت آتيش زده به آشيونم

باز بي تو بايد تنها بمونم

بيا سكوت لبهات هنوز حرمت خونه است

 پرنده دل من هنوز بي آشيونه است

گلم هميشه دوستت دارم وهميشه به يادتم

دلـــــــــــــم برات تنگه عـــزيز،يادي نميكني ز من

دارم ديـــــــــــونه ميشمو،نميبيني نيـــــــــــــاز من

ميخوام ببينمت ولــــــــي،فاصله از من تا خداست

خودم هزار و يك طرف،همه حواسم بــه شماست

وقتي نميبينم تو رو، چشمامو واسه كــــي بخوام

نفس برام سمي ميشه، هــوا رو واسه كي بخوام

تو کجایی که من با 
این همه چرا  در این برهوت خشک تشنه مانده ام 
 

تشنه جرعه ای ازجام زلال حقیقت ونه بیشتر

آری

 آخرین جرعه ی این 
جام تهی را تو بنوش

من همین یک نفس از جرعه ی جانم باقی است 

عزیزترینم

خسته ام

مرا درک کن

با من  حرف بزن

اما نه با هزار زبان 
بی زبانی

تنها خودت بگو 

امروز جایی 
میان  برخورد دست با آب و ظرف و  کثیفی 

و هر تماس تنها برای  تمیز ساختن

زمانی برای  پاک ساختن چند تکه ظرف

به این  اندیشیدم

که ای کاش روح  

جاری در این کالبددر یک شبانه روز

حداقل به اندازه ی  این ظرف ها ارزش  د اشت

تاکمی فقط کمی

بایسته ی پالایش می شد

اما دریغ

آن را گم کرده ام

جایی میان خود 

تو

امروز دیروز فردا 

تو کجایی

خودبه من بگو 

اگر می خواهی فراموشت کنم

به خداییت سوگند سخت در اشتباهی

چگونه می توانم

این کشاکش مدام  با 

روحم را به باده فراموشی بسپارم

یک دوئل به تمام معنا

دلم براي تنهايي مي سوزد

چرا هيچکس او را دوست ندارد

مگر او چه گناهي کرده که تنها شده

جرم تنهايي چيست که هيچکس او را نمي خواهد

 ديشب تنهايي از اتاقم گذشت

دنبالش دويدم ولي او رفته بود

تنهاي تنها نيمه شب او را مرده

 کنار حوض خانه پيدا کردم

از گريه چشمانش قرمز بود

برايش گريستم آخر او از تنهايي مرده بود

 تنهايي مرد

و من

تنها تر شدم

تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست

 تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست

تنهايي را دوست دام زيرا تجربه کردم

 تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست

 تنهايي را دوست دارم زيرا

در کلبه تنهايي هايم در انتظار خواهم گريست

 و انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کرد

يک پنجره براي ديدن

يک پنجره براي شنيــــــــــــــــــدن

يک پنجره که مثل حلقه ي چاهــــــــــــــــــــــــي

در انتهاي خود به قلب زمين مي رســـــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و باز مي شود به سوي وسعت اين مهرباني مکرر آبي رنـــــــــــــــــــــــگ

يک پنجره که دست هاي کوچک تنهايــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــي را

از بخشش شبانه ي عطر ستاره هاي کريــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

سرشار مي کنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و مي شود از آنجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا

خورشيد را به غربت گل هاي شمعداني مهمان کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد

يک پنجره براي من کافيســــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ*ـــ ـــــ ــــــ ـــــ ـــــ ــــ ـــــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــــــــــ*ــــــ ـــــ ــــ ـــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ *ــــ ـــ ــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ*ــ ـــ ـــ ـ*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــ*ـ ـ*ـــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــ*ــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــ*

*ــــــ*

*

دوستــــــــــت دارم عزیــــــــزم

عشق چيزي است كه

بيشتر از هر چيزي

داشتنش را دوست داريم

و بيشتر از هرچيزي

دادنش را دوست داريم

و هيچ كس در نمي يابد

كه عشق همان چيزي است كه

همواره داده ميشود

و پذيرفته نميشود

با قلم میگویم           

چقدر دوست داشتم يک نفر از من مي پرسيد چرا نگاه هايت انقدر

 غمگين است ؟ چرا لبخندهايت انقدر بي رنگ است ؟ اما افسوس

هيچ کس نبود هميشه من بودم و من و تنهايي پر از خاطره . اري با تو

هستم .. با تويي که از کنارم گذشتي... و حتي يک بار هم نپرسيدي

چرا چشم هايت هميشه باراني است

پاییز را دوست دارم چون فصل غم است

غم را دوست دارم  چون باعث ریزش اشک من است

اشک را دوست دارم چون گواه بر اعمال من است

دل را دوست دارم چون عشق در آن جای دارد

عشق را دوست دارم چون در دلم عشق توست

امروز دقايق را تسبيح كردم و دانه دانه اش را شمردم
امروز ثانيه را نفس كردم و دم و بازدمم را شمردم
امروز آينه ديروز شدم وخاطراتم را مرور كردم
امروز دفترچه خاطراتم شدم و ورق ورقم را آه كردم
امروز ديروز شدم و بر گذشتنم افسوس خوردم
امروز فردا شدم و بارها تصور آمدنم را كردم
امروز خورشيد شدم و باطلوع سوختم
امروز ابر شدم و بر خود گريستم
امروز مه شدم و فرداي نامعلومم را مبهم تر كردم
امروز باران شدم تا رنگين كمان اميد را بيابم
امروز فردا را شكستم
غصه را برباد دادم و
به قاصدك رازم گفتم
امروز يكبار ديگر تنهايي را تجربه كردم

       بيا پيشم که دل ديوانه توست                  

 بمان با من که قلبم خانه توست